Δάσος Συγγροῦ στὸ Μαρούσι: ἂλλοι φυτεύουν, ἄλλοι ξεριζώνουν…

Ἀδειανοὶ λάκκοι δίπλα σὲ παλαιότερα φυτεμένα δέντρα.

Δευτέρα πρωΐ, 16 Νοεμβρίου, δεντράκια φυτεμένα ἀπὸ τοὺς ἐθελοντὲς τοῦ ἀκάματου Τάκη Μηλιοῦ τὸ ἀμέσως προηγούμενο Σαββατοκύριακο εἶχαν ξεριζωθεῖ. Τὰ περισσότερα εἶχαν ἤδη μεταφερθεῖ ἐκτὸς δάσους. Τὰ τελευταῖα ὀκτώ εἶχαν στοιβαχτεῖ πίσω ἀπὸ ἕναν θάμνο περιμένοντας τὴν ἑπόμενη βόλτα.

Τὸ περιστατικὸ δὲν εἶναι μοναδικό. Κάθε δενδροφύτευση κοντὰ στὶς εἰσόδους τοῦ Δάσους Συγγροῦ ἐπαναλαμβάνεται συνήθως πολλὲς φορὲς μέχρι νὰ καταφέρουν μερικὰ δέντρα νὰ γλυτώσουν την κλοπὴ καὶ νὰ μεγαλώσουν. Αὐτὴν τὴν φορά ὁ ἄνθρωπος ποὺ μετέφερε τὰ ξεριζωμένα δενδρύλλια ἔξω ἀπὸ τὸ δάσος συνελήφθη ἐπὶ τὸ ἔργον: μὲ τὶς πλαστικὲς σακκοῦλες καὶ τὰ δεντράκια στὸ χέρι. Ἦταν μία καθ’ ὅλα συμπαθής γυναίκα μέσης ἡλικίας, κάτοικος τῆς περιοχῆς, ἡ γυναίκα τῆς διπλανῆς μας πόρτας. Μόλις μᾶς εἶδε πέταξε τὶς σακκοῦλες μὲ τὰ δεντράκια σὲ μιὰ λόχμη. Μετὰ ἔκανε ὅτι δὲν ἤξερε τίποτε καὶ κίνησε νὰ φύγει μὲ βῆμα ταχύ καὶ τὸ κεφάλι κάτω. Μετὰ ἰσχυρίσθηκε ὅτι ἄλλη γυναίκα ξερίζωσε τὰ δέντρα καὶ αὐτὴ ἁπλῶς τὰ πῆρε. Οἱ σακκοῦλες ὅμως μίλησαν ἀπὸ μόνες τους. Ἂν τὴν ξανασυναντήσομε, ἴσως ἰσχυρισθεῖ κάτι ἄλλο. Ἔχει σημασία;

Σημασία ἔχει ὅτι ἐνῶ κἀποιοι ὀλίγιστοι φυτεύουν, κάποιοι ἄλλοι ξεριζώνουν καὶ κλέβουν… Καὶ τὸ ἐρώτημα εἶναι πόσον καιρὸ ἀκόμα οἱ πρῶτοι θὰ ἔχουν τὸ κουράγιο νὰ συνεχίζουν…

Advertisements

  1. #1 ἀπὸ τὸν/τὴν ourt στὶς 12 Ἰανουαρίου 2010 - 2:51 μ.μ.

    “Καὶ τὸ ἐρώτημα εἶναι πόσον καιρὸ ἀκόμα οἱ πρῶτοι θὰ ἔχουν τὸ κουράγιο νὰ συνεχίζουν…”

    Εμ, εκει ειναι το θέμα!
    Κανουμε οτι κάνουμε, γιατι γουστάρουμε και το κάνουμε (οτι κάνουμε τελως παντων)!

    Τωρα τι μας αφορά η καφρίλα η η αδυναμία μερικών?
    Αυτοι την “δουλεια” τους και μεις την δική μας!

    Αν αρχίσουμε τα παράπονα και την γκρίνια, θα καταληξουμε σαν και αυτους που κατηγορουμε (δεν θελει πολυ!)

  2. #2 ἀπὸ τὸν/τὴν Ἀμαρ. Δεληγιάννη στὶς 12 Ἰανουαρίου 2010 - 3:41 μ.μ.

    Δεν ειν’ ακριβώς έτσι. Αν η “καφρίλα ή αδυναμία” μερικών γκρεμίζει αυτό που κάποιοι άλλοι κτίζουν, τότε αυτοί οι άλλοι οφείλουν στον εαυτό τους και το όποιο έργο τους, να αμυνθούν. Αυτό γίνεται με τη δημοσιότητα και δεν είναι ούτε γκρίνια ούτε παράπονο. Είναι ψυχική υγεία.

    Μην ξεχνάτε τον μύθο του Σισύφου: Το να ανεβάζεις συνέχεια στην κορυφή του βουνού τον ίδιο βράχο για να τον βλέπεις να ξαναπέφτει από την άλλη μερηά και να ξαναρχίζεις απ` την αρχή, δεν είναι δώρο των Θεών, βασανιστήριο είναι…

  3. #3 ἀπὸ τὸν/τὴν mnk στὶς 28 Μαΐου 2010 - 11:23 μ.μ.

    Ήμαρτον! Δηλαδή γιατί τα παίρνουν; Τα πουλάνε; Τα φυτεύουν στην αυλή τους; Πόση ξεφτίλα, πόση ηλιθιότητα πια;
    Πράγματι, το χειρότερο είναι η απογοήτευση που σπέρνουν σ’ αυτούς που θέλουν να προσφέρουν.
    Μετά αναρωτιόμαστε γιατί πάμε κατά διαόλου.
    Και στα μικρά και στα μεγάλα, πέρα απ’ την μύτη μας δεν βλέπουμε.

    • #4 ἀπὸ τὸν/τὴν Α. Δεληγιάννη στὶς 28 Μαΐου 2010 - 11:33 μ.μ.

      Κρίνοντας ἀπὸ τὸ συγκεκριμένο περιστατικό, μᾶλλον γιὰ νὰ τὰ φυτέψουν στὴν αὐλή τους.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: